Kalendarz

Czerwiec 2017
P W Ś C P S N
« maj   lip »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Archiwum

  • Wszystkich wizyt: 65793
  • Dzisiaj wizyt: 6

Miesięczne Archiwa: Czerwiec 2017

Trzydziesty ósmy proroka Jeremiasza

Jest coraz gorzej i będzie jeszcze gorzej
Wasza nadzieja – ona znikąd pochodzi

Wpis: 1 530.

Awans

Circle K

Minęło parę miesięcy, odkąd zacząłem przygodę w branży paliwowej. Przez ten czas zdążyłem ogarnąć charakterystykę przedsięwzięcia, swoje miejsce w szeregu i mogłem powiedzieć o sobie, że czuję się w miarę pewnie. W takim sensie, że jeśli chodzi o moje stanowisko, dumnie mieniące się: „Sprzedawca”, to wyżej nie dało się już podskoczyć. Drogi rozwoju były przynajmniej dwie: pozostać na tym prestiżowym poziomie i rozglądać się za innym zajęciem (tak wyglądała sytuacja, kiedy dziesięć lat temu przeskakiwałem z branży rozrywkowej i szykowałem się do ataku na branżę bankową), bądź próbować piąć się po szczeblach „kariery” wewnątrz korporacji. Korporacji, która od niedawna intensywnie reklamuje się w Polsce, a która, przyjmowawszy mnie, zapewniała, że planuje ekspansję m.in. na rynek polski i zakłada, że pracownicy będą mogli chcieć przemieszczać się wewnątrz firmy. Znaczy się, pracownik danego szczebla, jeśli wyrazi ochotę, będzie mógł być przeniesiony na to samo stanowisko, ale w innym regionie. W moim przypadku, do Polski.
Starałem się trzymać jednocześnie dwie sroki za ogon i trwając na swoim poziomie brałem pod uwagę zmianę branży, ale również myślałem, że nie byłoby zupełnie bezzasadne pozostać wewnątrz korporacji i próbować zaproponowanej przez nią ścieżki rozwoju. Kto wie, może za kilka- kilkanaście lat, osiągnąwszy już kolejny stopień wtajemniczenia i przy założeniu, że korporacja wciąż istniałaby w Polsce, mógłbym się przenieść i pracować gdzieś na terenie IV Rzeczpospolitej.
Ostatnio bliżej byłem tej drugiej opcji i zabierałem się do tego, żeby w najbliższą sobotę porozmawiać z Joanną, jaki mógłby być mój następny krok. W końcu, tak jak napisałem na wstępie, minęło już parę miesięcy i więcej na obecnym stanowisku nie osiągnę.
I kiedy dziś poszedłem do pracy, zaraz po wejściu usłyszałem, że mam się stawić u Joanny w kantorku, bo ma mi coś ważnego do powiedzenia (jak zwykle w takich sytuacjach, człowiek przypomina sobie co ostatnio odstawił myśląc, że na pewno szykuje się nagana). Wyszło inaczej. Joanna zaczęła: „Jesteś z nami od sierpnia. Obserwuję, jak dajesz sobie radę. Chciałabym zaproponować ci awans…”. „Skubana” pomyślałem. Uprzedza mój ruch i wyjdzie na to, że to jej inicjatywa, jej propozycja, a nie moje naleganie na dalszy rozwój wewnątrz korporacji. Odpowiedziałem: „Jasna sprawa, właśnie miałem cię o to pytać…”. Przerwała: „Spokojnie, Piotrek, awans wiążący się z tym, że nie dostaniesz podwyżki, nie będziesz dostawał większej liczby godzin w tygodniu, ale dołożymy ci obowiązków, głównie administracyjnych, i odpowiedzialności”. „No pech” przyszło mi do głowy. „Dwa razy więcej pracy w pracy za to samo wynagrodzenie”. Ale podtrzymałem swoją deklarację. Joanna tylko dodała, że mam spodziewać się nowej umowy, być może kolejnego okresu próbnego i szykować się na szkolenia, które miałyby rozpocząć się jeszcze w czerwcu. Na koniec zapytałem: „Tak z ciekawości, Asiu, jaką dumną nazwę będzie nosić to moje nowe stanowisko?”. Odrzekła: „Starszy sprzedawca”!

Wpis: 1 529.